بسم ا..

این ماه خدا جون خیلی به من لطف کردی ولی چرا حالم خوب نیست چرا همش بغض دارم و گریه میکنم؟

این ماه من و همسر از مرگ حتمی نجات پیدا کردیم:

بدون اینکه متوجه بشیم دودکش پکیج کاملا پوسیده شده بود و در یک روز بادی شکست و کاملا راه دودکش رو بست، پکیج اتماتیک چراغ دودکشش روشن شد و خودش قفل شد و خاموش. ولی از اونجایی که ما آدم های بی فکری هستیم به دودکش نگاه نکردیم و دوباره روشنش کردیم این اتفاق (خاموش شدن پکیج) چند دفعه تکرار شد ولی ما باز هم توجهی نکردیم. خلاصه بالاخره مونوکسیدکربن تو خونه پخش شد و همسر که توی پذیرایی مشغول مطالعه بود بی هوش.

خدا جون ازت ممنونم که به من و همسر یه فرصت دیگه دادی که دوباره بتونیم زندگی کنیم کس دیگه ای غیر شما نمیتونست همسرم رو بیدار کنه تا بره تو بالکن و اونجا دوباره از هوش بره تا هوای تازه بهش بخوره.

خدای من از لطف بزرگی که در حق ما کردی خیلی ممنونم، خیلی ممنون خدا

از اینکه به پدر و مادرهامون اجازه دادی یک بار دیگه ما رو ببینن ممنونم

خدا فکر میکنم توی این دنیا هیچ داغی رو بزرگتر از، از دست دادن فرزند قرار نداده باشی.

خدا کاش بنده خوبی بودم، کاش پیشت اینقدر آبرو داشتم تا میتونستم ازت بخوام هیچ پدر و مادری داغ فرزند نبینن.

هیچ پدر و مادری سر قبر بچه اشون نرن، خدایا مرگ عزیز سخته، خیلی سخت حالا اگه اون بچه آدم باشه.

گاهی وقتی که حالم بده با خودم فکر میکنم شاید شما تنهایی، چون تحمل از دست دادن عزیزت رو نداری

××خدایا منو ببخش- خدایا منو ببخش - خدایا منو ببخش-  خدایا منوببخش - خدایا منو ببخش- خدایا منو ببخش- خدایا منو ببخش××   

سلام به خدای مهربونم که تا حالا این طوری خشم و غضب اش رو ندیده بودم شاید هم همیشه فکر میکردم خشم خدا ماله دیگرانه و من رو خدا قراره تو ناز و نعمت بزرگ کنه، البته نه اینکه تا حالا مشکل جدی برام پیش نیومده باشه ولی به این حادی هم نبوده.

خدا میدونی بدجور حالم رو گرفتی خدا کاش یه شماره تلفن، در خونه ای چیزی داشتی هی تک میزدم مزاحم میشدم یامی آمدم هی در خونه تون رو میزدم و فرار میکردم هر چند مطمئنم دوربین مدار بسته نصب میکردی و کلی محافظ فرشته ای میزاشتی!!!

ولی خدا همین الان هم میتونم اذیت کنم مگه خود شما هرشب، سرشب چند تا فرشته رو مامور نمیکنی که بیان ببینن  من بنده ات حاجتی، مشکلی درد بی درمونی، قرض و قوله ای، اسارتی، گشنگی یا تشنگی، آوارگی، مرضی یا هر چیز دیگه ای داریم که بیان به شما خبر بدن که حاجت من رو بر طرف کنی؟!

 اون وقت من بنده کجام تو خواب غفلت و دارم ۷پادشاه و خونه و زندگی و بچه همسایه و فامیل رو سیر میکنم و غصه میخورم که چرا اونا داره و من ندارم اون وقت چی میشه فرشته برمیگرده میره پیش خدا جون میگه: خدایا سلامت باشی بنده ات خوابه و هیچ درخواستی نداره.

خدا میگه یه بار دیگه برو شاید بیدار بشه و درخواستی داشته باشه فرشته دوباره میاد پایین میشینه بالا سر من بنده میبینه نخیر این بنده بیدار نشده که هیچ رسیده به پادشاه هشتم و داره خونه زندگی پادشاه رو سیر میکنه که چرا وسائلش قشنگتر از ماله منه.

خلاصه فرشته دوباره برمیگرده پیش خدا جون و میگه: خدایا سلامت باشی این قبر توش مرده نیست واسه چی فاتحه میخونی؟

خدا آهی میکشه و میگه باز هم برو شاید به خاطر تشنگی یا رفع حاجتی بنده ام از خواب بیدار بشه و در اون حال از من خدا چیزی بخواد تا من برآمورده اش کنم.

 خلاصه تا صبح این اتفاق تکرار میشه و فرشته خسته از دست بنده (که من باشم و در خواب غفلت)به خدا جون میگه دیدی خدا صبح شد و بنده ات تو رو منتظر گذاشت و بیدار نشد که حاجتی بخواد در حالی که همه چیز میخواست و تو خدا منتظر بنده بودی نه بنده منتظر تو!!!

خدا جون میگه: عیب نداره شاید فردا شب بیدار بشه و درخواستی داشته باشه تا من برآورده کنم!!

ولی من برای درخواست خوابم تا چه برسه به مزاحم شدن مگه نه؟؟؟؟

 راستی این که گفتم حدیث قدسی است.

گاهی گمان نمی کنی و میشود

گاهی نمی شود که نمیشود

گاهی هزار دعا بی اجابت است

گاهی نگفته قرعه بنام تو میشود

خدا دوست داشتی شکستن منو ببینی؟ حالا میبینی؟ خورد شدم خدا، نشکستم، داغون شدم، متلاشی شدم، آدم ضعیفی هستم، ضعیف و ترسو و ... .

نمیتونم سر راست کنم، نمیتونم، دو تا پسر نازم الان باید بغلم میشد نه..

 خسته ام خیلی زیاد  

احساس میکنم یه لحظه هستی یه لحظه بعدش نیستی! به خاطر ضعف ایمانمه میدونم، ولی دوست داشتم میتونستم همیشه ببینمت، همیشه احساست کنم، احساس کنم پیشت نشستم، یا اون وقتهایی که هیچ کس رو پیدا نمیکنم بهاش درد و دل کنم گریه کنم سرم رو بذارم رو پات و های های گریه کنم

خدا انگار بچه که بودم مهربونتر بودی؟ یادته خدا، یک بار که داشتم از پله های زیرزمین عقب عقبی میرفتم پایین که پام پیچید تو هم و داشتم با کله میرفتم پایین که احساس کردم یکی پیرهنم رو گرفت و نگه ام داشت اون روز با تمام وجود احساس کردم بهم داری لبخند میزنی، خدا من اون روز رو هیچ وقت فراموش نمی کنم، هیچ وقت.

خدا تقصیر منه که بنده بدی شدم نه؟

تو خیابون یکی از دوستهام رو دیدم که اصلا دل خوشی ازش نداشتم یه لحظه بدون این که متوجه بشم روم رو کردم اون سمت که منو نبینه و یواشکی ازش دور شدم، احساس کردم تو هم نسبت به من همین احساس رو داری تا منو میبینی روتو از من برمیگردونی، اخه خدا من بنده ام تو خدایی، تو خدای منی خداجون.

چی کار کنم؟ کجا برم؟ به کی بگم؟ خودت که بهتر از هر کس دیگه میدونی جز تو هیچ کسی رو ندارم هیچ کسی رو...        

فکر کنم هنوز هم خیلی دوست دارم.

خسته و بی حال از سر کار اومدم ولی میدونم تو هستی، الان و همیشه، خدا وقتی بغضم رو برای هزارمین بار قورت میدادم هم بودی مگه نه؟ دیدی؟ فقط به تو میتونم بگم ها

خدا جون فکر میکنم آرامشم، همون یه ذره که تهش مونده، فقط به خاطر شما است واسه اینکه خودت گفتی نباید از من ناامید شد، من ناامید نیستم منتظرم، منتظر اینکه دوباره بهم بخندی و من از خندت تا عمق وجودم خوشحال بشم و با تمام وجودم بعد از مدتها بخندم، قبلنا بیشتر میخندیدی!!!

البته منم اون وقتا بنده خیلی بهتری بودم!!! 

میگم خدا خوبه تو رو دارم واگر نه هزار بارفکرای ناجور میزد به سرم..

خدا خیلی ممنونم که هستی خیلی خیلی ممنونم که تو رو دارم خدا ممنونم که اجازه دادی تو رو داشته باشم.

از میانبرهای هیجان انگیز و از بالای کوهها و از میان صخره ها و با سرعت بسیار زیاد حرکت کند و به من پیوسته می گفت : « تو فقط پا بزن ».

من نگران و مظطرب بودم پرسیدم « مرا به کجا می بری ؟ »

او فقط خندید و جواب نداد و من کم کم به او اطمینان کردم !
 
وقتی می گفتم : « میترسم » . او به عقب بر میگشت و دستم را می گرفت و میفشرد و من آرام می شدم ...

او مرا نزد مردم میبرد و آنها نیاز مرا بصورت هدیه میدادند و این سفر ما، یعنی من وخدا ادامه داشت تا از آن مردم دور شدیم ...

خدا گفت : هدیه را به کسانی دیگر بده و آنها بار اضافی سفر زندگی است و وزنشان خیلی زیاد است؛ بنابراین من بار دیگر هدیهها را به مردمانی دیگر بخشیدم و فهمیدم « دریافت هدیه ها بخاطر بخشیدن های قبلی من بوده است » و با این وجود بار ما در سفر سبک تر است ...

من در ابتدا در کنترل زندگی ام به خدا اعتماد نکردم؛ فکر میکردم او زندگی ام را متلاشی میکند؛ اما او اسرار دوچرخه سواری « زندگی » را به من نشان داد و خدا میدانست چگونه از راههای باریک مرا رد کند و ازجاهای پر از سنگلاخ به جاهای تمیز ببرد و برای عبور از معبرهای ترسناک پرواز کند...

ومن دارم یاد می گیرم که ساکت باشم و در عجیب ترین جاها فقط پا بزنم و من دارم ازدیدن مناظر و برخورد نسیم خنک به صورتم در کنار همراه دائمی خود « خدا » لذت میبرم و من هر وقتی نمیتوانم از موانع بگذرم؛ او فقط لبخند میزند و می گوید :  پا بزن...

 ضعیف‌الاراده کسی است که با هر شکستی بینش او نیز عوض شود.